Γιατί τα παιδιά βγάζουν μυρμηγκιές; Τι πρέπει να κάνουν οι γονείς

Είναι μικρές, τραχιές, μη καρκινικές αναπτύξεις που εμφανίζονται όταν ο ιός των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV) μολύνει το εξωτερικό στρώμα του δέρματος. Αν και μπορεί να φαίνονται ανησυχητικές, είναι συνήθως ακίνδυνες και συχνά εξαφανίζονται από μόνες τους.

Αυτό το άρθρο εξηγεί γιατί τα παιδιά είναι ιδιαίτερα επιρρεπή σε μυρμηγκιές, πώς εξαπλώνονται αυτές οι ιογενείς αναπτύξεις και τι μπορούν να κάνουν οι γονείς για να τις διαχειριστούν με ασφάλεια στο σπίτι και πότε να αναζητήσουν ιατρική βοήθεια.

Τα παιδιά είναι πιο πιθανό από τους ενήλικες να αναπτύξουν μυρμηγκιές, επειδή το ανοσοποιητικό τους σύστημα βρίσκεται ακόμη σε ανάπτυξη. Όταν το δέρμα έρχεται σε επαφή με τον HPV —συχνά μέσω μικρών κοψιμάτων ή γρατζουνιών— ο ιός μπορεί να εισέλθει και να προκαλέσει ανώμαλη ανάπτυξη κυττάρων του δέρματος, σχηματίζοντας ένα μυρμηγκιά.

Ο HPV ευδοκιμεί σε ζεστά, υγρά περιβάλλοντα, όπως πισίνες, αποδυτήρια και παιδικές χαρές, όπου τα παιδιά συχνά περπατούν ξυπόλητα ή αγγίζουν κοινόχρηστες επιφάνειες. Δεδομένου ότι ο ιός μεταδίδεται μέσω επαφής δέρματος-με-δέρμα ή επαφής με μολυσμένα αντικείμενα, τα παιδιά που παίζουν μαζί, μοιράζονται παιχνίδια ή δαγκώνουν τα νύχια τους διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο.

Παράγοντες που αυξάνουν την ευαισθησία ενός παιδιού:

Οι μυρμηγκιές είναι μεταδοτικές μεν, αλλά όχι σε μεγάλο βαθμό, δε. Ο ιός μεταδίδεται όταν συναντά μικρά ανοίγματα στο δέρμα, ακόμη και μικροσκοπικές γρατσουνιές. Τα παιδιά μπορεί να μεταδώσουν μυρμηγκιές στον εαυτό τους αγγίζοντας, ξύνοντας ή τσιμπώντας ένα υπάρχον μυρμηγκιά, γεγονός που μπορεί να προκαλέσει τον σχηματισμό νέων σε άλλα σημεία του σώματος.

Ο HPV μπορεί να παραμείνει αδρανής σε επιφάνειες για κάποιο χρονικό διάστημα, καθιστώντας δυνατή την έμμεση μετάδοση. Για παράδειγμα, ένα παιδί μπορεί να κολλήσει τον ιό από ένα κοινόχρηστο χαλάκι μπάνιου, αθλητικό εξοπλισμό ή επιφάνεια παιχνιδιού. Η εκπαίδευση/ενημέρωση στα παιδιά να διατηρούν τα χέρια τους καθαρά και να αποφεύγουν να αγγίζουν τις μυρμηγκιές άλλων παιδιών βοηθά στον περιορισμό της εξάπλωσης.

Οι περισσότερες μυρμηγκιές υποχωρούν φυσικά μέσα σε μήνες έως μερικά χρόνια, αλλά μερικές μπορεί να επιμένουν ή να εξαπλώνονται. Οι γονείς θα πρέπει να συμβουλεύονται παιδίατρο ή δερματολόγο εάν:

Ένας γιατρός μπορεί να συστήσει θεραπείες όπως κρυοθεραπεία (τοπική κατάψυξη με υγρό άζωτο), εφαρμογές σαλικυλικού οξέος ή άλλες τοπικές θεραπείες που βοηθούν στην σταδιακή απομάκρυνση των μολυσμένων κυττάρων του δέρματος. Αυτές είναι συνήθως ασφαλείς και αποτελεσματικές, όταν επιβλέπονται από επαγγελματία υγείας.

Οι γονείς μπορούν να διαχειριστούν τις πιο συνηθισμένες μυρμηγκιές στο σπίτι και να μειώσουν την μετάδοση μέσω απλών συνηθειών υγιεινής και φροντίδας:

Στις περισσότερες περιπτώσεις, το ανοσοποιητικό σύστημα του παιδιού τελικά θα αναγνωρίσει και θα εξαλείψει τον ιό, προκαλώντας την εξαφάνιση της μυρμηγκιάς χωρίς άλλη θεραπεία.

Είναι επικίνδυνες οι μυρμηγκιές στα παιδιά;

Όχι. Οι μυρμηγκιές είναι συνήθως καλοήθεις και αυτοπεριοριζόμενες, αν και μπορεί να είναι άβολες ή αισθητικώς ενοχλητικές. Ιατρική φροντίδα χρειάζεται μόνο για επώδυνες, εξαπλούμενες ή ασυνήθιστες περιπτώσεις.

Μπορεί μια μυρμηγκιά να μετατραπεί σε καρκίνο;

Οι συνηθισμένες δερματικές μυρμηγκιές, που προκαλούνται από μη γεννητικούς τύπους HPV, δεν συνδέονται με καρκίνο. Ωστόσο, οι μυρμηγκιές στην περιοχή των γεννητικών οργάνων (κονδυλώματα) πρέπει πάντα να εξετάζονται από γιατρό.

Πόσο διαρκούν οι μυρμηγκιές στα παιδιά;

Μπορούν να διαρκέσουν από μερικούς μήνες έως δύο χρόνια. Μερικές εξαφανίζονται πιο γρήγορα όταν αντιμετωπίζονται, ενώ άλλες απαιτούν περισσότερο χρόνο καθώς το ανοσοποιητικό σύστημα καταπολεμά τον ιό.

Μπορεί το παιδί μου να εξακολουθεί να πηγαίνει στο σχολείο ή να αθλείται;

Ναι. Οι μυρμηγκιές δεν είναι ιδιαίτερα μεταδοτικές και τα παιδιά μπορούν να συνεχίσουν τις κανονικές τους δραστηριότητες.

Οι μυρμηγκιές στα παιδιά είναι συνηθισμένες, γενικά ακίνδυνες και προκαλούνται από την καθημερινή έκθεση στον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων. Ενώ μπορούν να εξαπλωθούν μέσω της επαφής με το δέρμα ή μέσω κοινόχρηστων αντικειμένων, συνήθως εξαφανίζονται φυσικά καθώς ωριμάζει το ανοσοποιητικό σύστημα του παιδιού. Οι γονείς μπορούν να τις διαχειριστούν με ασφάλεια μέσω υγιεινής, προστατευτικών μέτρων και απλών θεραπειών υπό ιατρική καθοδήγηση.

Πηγές:
clevelandclinic.org
mayoclinic.org
healthline.com
aad.org

Είναι μικρές, τραχιές, μη καρκινικές αναπτύξεις που εμφανίζονται όταν ο ιός των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV) μολύνει το εξωτερικό στρώμα του δέρματος. Αν και μπορεί να φαίνονται ανησυχητικές, είναι συνήθως ακίνδυνες και συχνά εξαφανίζονται από μόνες τους.

Αυτό το άρθρο εξηγεί γιατί τα παιδιά είναι ιδιαίτερα επιρρεπή σε μυρμηγκιές, πώς εξαπλώνονται αυτές οι ιογενείς αναπτύξεις και τι μπορούν να κάνουν οι γονείς για να τις διαχειριστούν με ασφάλεια στο σπίτι και πότε να αναζητήσουν ιατρική βοήθεια.

Τα παιδιά είναι πιο πιθανό από τους ενήλικες να αναπτύξουν μυρμηγκιές, επειδή το ανοσοποιητικό τους σύστημα βρίσκεται ακόμη σε ανάπτυξη. Όταν το δέρμα έρχεται σε επαφή με τον HPV —συχνά μέσω μικρών κοψιμάτων ή γρατζουνιών— ο ιός μπορεί να εισέλθει και να προκαλέσει ανώμαλη ανάπτυξη κυττάρων του δέρματος, σχηματίζοντας ένα μυρμηγκιά.

Ο HPV ευδοκιμεί σε ζεστά, υγρά περιβάλλοντα, όπως πισίνες, αποδυτήρια και παιδικές χαρές, όπου τα παιδιά συχνά περπατούν ξυπόλητα ή αγγίζουν κοινόχρηστες επιφάνειες. Δεδομένου ότι ο ιός μεταδίδεται μέσω επαφής δέρματος-με-δέρμα ή επαφής με μολυσμένα αντικείμενα, τα παιδιά που παίζουν μαζί, μοιράζονται παιχνίδια ή δαγκώνουν τα νύχια τους διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο.

Παράγοντες που αυξάνουν την ευαισθησία ενός παιδιού:

Οι μυρμηγκιές είναι μεταδοτικές μεν, αλλά όχι σε μεγάλο βαθμό, δε. Ο ιός μεταδίδεται όταν συναντά μικρά ανοίγματα στο δέρμα, ακόμη και μικροσκοπικές γρατσουνιές. Τα παιδιά μπορεί να μεταδώσουν μυρμηγκιές στον εαυτό τους αγγίζοντας, ξύνοντας ή τσιμπώντας ένα υπάρχον μυρμηγκιά, γεγονός που μπορεί να προκαλέσει τον σχηματισμό νέων σε άλλα σημεία του σώματος.

Ο HPV μπορεί να παραμείνει αδρανής σε επιφάνειες για κάποιο χρονικό διάστημα, καθιστώντας δυνατή την έμμεση μετάδοση. Για παράδειγμα, ένα παιδί μπορεί να κολλήσει τον ιό από ένα κοινόχρηστο χαλάκι μπάνιου, αθλητικό εξοπλισμό ή επιφάνεια παιχνιδιού. Η εκπαίδευση/ενημέρωση στα παιδιά να διατηρούν τα χέρια τους καθαρά και να αποφεύγουν να αγγίζουν τις μυρμηγκιές άλλων παιδιών βοηθά στον περιορισμό της εξάπλωσης.

Οι περισσότερες μυρμηγκιές υποχωρούν φυσικά μέσα σε μήνες έως μερικά χρόνια, αλλά μερικές μπορεί να επιμένουν ή να εξαπλώνονται. Οι γονείς θα πρέπει να συμβουλεύονται παιδίατρο ή δερματολόγο εάν:

Ένας γιατρός μπορεί να συστήσει θεραπείες όπως κρυοθεραπεία (τοπική κατάψυξη με υγρό άζωτο), εφαρμογές σαλικυλικού οξέος ή άλλες τοπικές θεραπείες που βοηθούν στην σταδιακή απομάκρυνση των μολυσμένων κυττάρων του δέρματος. Αυτές είναι συνήθως ασφαλείς και αποτελεσματικές, όταν επιβλέπονται από επαγγελματία υγείας.

Οι γονείς μπορούν να διαχειριστούν τις πιο συνηθισμένες μυρμηγκιές στο σπίτι και να μειώσουν την μετάδοση μέσω απλών συνηθειών υγιεινής και φροντίδας:

Στις περισσότερες περιπτώσεις, το ανοσοποιητικό σύστημα του παιδιού τελικά θα αναγνωρίσει και θα εξαλείψει τον ιό, προκαλώντας την εξαφάνιση της μυρμηγκιάς χωρίς άλλη θεραπεία.

Είναι επικίνδυνες οι μυρμηγκιές στα παιδιά;

Όχι. Οι μυρμηγκιές είναι συνήθως καλοήθεις και αυτοπεριοριζόμενες, αν και μπορεί να είναι άβολες ή αισθητικώς ενοχλητικές. Ιατρική φροντίδα χρειάζεται μόνο για επώδυνες, εξαπλούμενες ή ασυνήθιστες περιπτώσεις.

Μπορεί μια μυρμηγκιά να μετατραπεί σε καρκίνο;

Οι συνηθισμένες δερματικές μυρμηγκιές, που προκαλούνται από μη γεννητικούς τύπους HPV, δεν συνδέονται με καρκίνο. Ωστόσο, οι μυρμηγκιές στην περιοχή των γεννητικών οργάνων (κονδυλώματα) πρέπει πάντα να εξετάζονται από γιατρό.

Πόσο διαρκούν οι μυρμηγκιές στα παιδιά;

Μπορούν να διαρκέσουν από μερικούς μήνες έως δύο χρόνια. Μερικές εξαφανίζονται πιο γρήγορα όταν αντιμετωπίζονται, ενώ άλλες απαιτούν περισσότερο χρόνο καθώς το ανοσοποιητικό σύστημα καταπολεμά τον ιό.

Μπορεί το παιδί μου να εξακολουθεί να πηγαίνει στο σχολείο ή να αθλείται;

Ναι. Οι μυρμηγκιές δεν είναι ιδιαίτερα μεταδοτικές και τα παιδιά μπορούν να συνεχίσουν τις κανονικές τους δραστηριότητες.

Οι μυρμηγκιές στα παιδιά είναι συνηθισμένες, γενικά ακίνδυνες και προκαλούνται από την καθημερινή έκθεση στον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων. Ενώ μπορούν να εξαπλωθούν μέσω της επαφής με το δέρμα ή μέσω κοινόχρηστων αντικειμένων, συνήθως εξαφανίζονται φυσικά καθώς ωριμάζει το ανοσοποιητικό σύστημα του παιδιού. Οι γονείς μπορούν να τις διαχειριστούν με ασφάλεια μέσω υγιεινής, προστατευτικών μέτρων και απλών θεραπειών υπό ιατρική καθοδήγηση.

Πηγές:
clevelandclinic.org
mayoclinic.org
healthline.com
aad.org