Τώρα, μια νέα έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο Nature Communications, έδωσε απάντηση. Ερευνητές ανέπτυξαν μια πρωτοποριακή τεχνική απεικόνισης, που επιτρέπει στους επιστήμονες να παρακολουθούν τα παγκρεατικά κύτταρα που παράγουν ινσουλίνη σε πραγματικό χρόνο, προσφέροντας μια άνευ προηγουμένου ματιά στο πώς λειτουργούν αυτά τα κύτταρα, πώς αντιδρούν στη γλυκόζη και πώς αποτυγχάνουν κατά τη διάρκεια του διαβήτη.
Αυτή η ανακάλυψη δεν είναι πρωτοποριακή μόνο σε τεχνικό επίπεδο απεικόνισης: έχει τη δυνατότητα να αναδιαμορφώσει τον τρόπο με τον οποίο οι επιστήμονες μελετούν τον διαβήτη, αξιολογούν νέες θεραπείες και κατανοούν γιατί τα βήτα κύτταρα σταματούν να λειτουργούν σωστά.
Ερευνητές από το Ινστιτούτο Karolinska και συνεργαζόμενες ομάδες δημιούργησαν μια μέθοδο που επιτρέπει την απευθείας απεικόνιση μέσα σε ζωντανά ποντίκια των λεγόμενων “νησίδων” του παγκρέατος: των συστάδων κυττάρων που περιέχουν βήτα κύτταρα που παράγουν ινσουλίνη.
Χρησιμοποιώντας έναν συνδυασμό προηγμένης μικροσκοπίας και φθοριζόντων βιοαισθητήρων, οι ερευνητές μπόρεσαν να απεικονίσουν πώς τα βήτα κύτταρα απελευθερώνουν ινσουλίνη την ακριβή στιγμή που αυξάνονται τα επίπεδα γλυκόζης, κάτι που δεν είχε παρατηρηθεί ποτέ άμεσα σε ένα φυσικό φυσιολογικό περιβάλλον.
Τι κάνει αυτήν την ανακάλυψη ιστορικής σημασίας;
Αυτό ανοίγει την πόρτα στην κατανόηση του διαβήτη στα πρώτα μοριακά του στάδια.
Ο διαβήτης, τόσο τύπου 1 όσο και τύπου 2, τελικά συνεπάγεται την αποτυχία ή την εξάντληση των βήτα κυττάρων. Αλλά το γιατί αυτά τα κύτταρα δυσλειτουργούν παρέμεινε δύσκολο να μελετηθεί, επειδή οι ερευνητές δεν μπορούσαν να τα παρατηρήσουν σε… απευθείας μετάδοση μέσα σε έναν ζωντανό οργανισμό.
Η τελευταία πρόοδος επιτρέπει στους επιστήμονες να διερευνήσουν πολλά βασικά ερωτήματα:
1. Πώς αντιδρούν τα βήτα κύτταρα στην αύξηση της γλυκόζης στο αίμα;
Η τεχνική καταγράφει την ταχύτητα και τον συντονισμό της απελευθέρωσης ινσουλίνης, δείχνοντας πόσο γρήγορα αντιδρούν τα β-κύτταρα και πώς επικοινωνούν.
2. Τι συμβαίνει στα βήτα κύτταρα λίγο πριν την αποτυχία;
Τα σήματα κυτταρικού στρες, η μιτοχονδριακή καταπόνηση και οι πρώιμοι δείκτες δυσλειτουργίας μπορούν πλέον να παρακολουθούνται σε πραγματικό χρόνο, δίνοντας στους ερευνητές τη δυνατότητα να εντοπίζουν τα πρώτα προειδοποιητικά σημάδια εξέλιξης του διαβήτη.
3. Γιατί ορισμένα βήτα κύτταρα παραμένουν ανθεκτικά ενώ άλλα αποτυγχάνουν;
Η μέθοδος επισημαίνει διαφορές μεταξύ μεμονωμένων κυττάρων, αποκαλύπτοντας παραλλαγές που μέχρι σήμερα δεν ήταν ανιχνεύσιμες.
4. Πώς επηρεάζουν τα φάρμακα για τον διαβήτη τη συμπεριφορά των βήτα κυττάρων;
Για πρώτη φορά, οι επιστήμονες μπορούν να παρατηρήσουν άμεσα πώς τα φάρμακα αλλάζουν τα πρότυπα απελευθέρωσης ινσουλίνης, ενώ το πάγκρεας είναι ακόμα άθικτο.
Ανατομία του παγκρέατος. Όλα τα επιμέρους μέρη. Στη νησίδα παγκρέατος (Pancreatic Islet) βλέπετε ότι υπάρχουν και τα βήτα κύτταρα (Beta cells) που παράγουν ινσουλίνη.
Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν έναν συνδυασμό από:
Αυτό σημαίνει ότι οι επιστήμονες μπορούν πλέον να παρακολουθούν τα βήτα κύτταρα επί ημέρες ή εβδομάδες, παρακολουθώντας πώς προσαρμόζονται, εξασθενούν ή αναρρώνουν.
Μπορεί αυτή η τεχνική να χρησιμοποιηθεί σε ανθρώπους;
Όχι ακόμα. Προς το παρόν είναι εφαρμόσιμη μόνο σε ζωικά μοντέλα, αλλά παρέχει βασικές γνώσεις, που μπορούν να καθοδηγήσουν μελλοντική έρευνα σε ανθρώπους.
Γιατροί στο σπίτι σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα και άλλες περιοχές
Με ένα τηλεφώνημα στο 1151, εξειδικευμένοι ιατροί έρχονται άμεσα στον χώρο σας για ποιοτική φροντίδα χωρίς μετακινήσεις.
Καλέστε στο 1151Σημαίνει αυτή η ανακάλυψη ότι ο διαβήτης μπορεί να θεραπευτεί;
Όχι, αλλά προσφέρει ισχυρά νέα εργαλεία για την ανάπτυξη καλύτερων θεραπειών και την κατανόηση του γιατί τα βήτα κύτταρα αποτυγχάνουν.
Πόσο σύντομα θα μπορούσε αυτή η έρευνα να επηρεάσει τη φροντίδα των ασθενών;
Οι κλινικές εφαρμογές θα χρειαστούν χρόνο, αλλά η μέθοδος επιταχύνει την ανακάλυψη νέων θεραπειών.
Είναι η απελευθέρωση ινσουλίνης συνήθως εύκολη στην μελέτη;
Όχι. Μέχρι τώρα, οι ερευνητές βασίζονταν κυρίως σε δείγματα αίματος, έμμεσους δείκτες ή απομονωμένα κύτταρα, κανένα από τα οποία δεν δείχνει συμπεριφορά σε πραγματικό χρόνο μέσα σε ένα ζωντανό σώμα.
Για πρώτη φορά στην ιστορία, επιστήμονες μπορούν να παρατηρήσουν τα κύτταρα που παράγουν ινσουλίνη καθώς λειτουργούν μέσα στο πάγκρεας, παρακολουθώντας τα να ανταποκρίνονται στη γλυκόζη, να συντονίζονται μεταξύ τους και να αποκαλύπτουν τα πρώτα σημάδια δυσλειτουργίας.
Αυτή η σημαντική ανακάλυψη μπορεί να αναδιαμορφώσει το μέλλον της έρευνας για τον διαβήτη, βοηθώντας τους επιστήμονες να κατανοήσουν πώς αποτυγχάνουν τα βήτα κύτταρα και πώς μπορούν να προστατευθούν, να ενισχυθούν ή να αντικατασταθούν.
Πηγές:
news.ki.se
infobae.com
mayoclinic.org
clevelandclinic.org
Τώρα, μια νέα έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο Nature Communications, έδωσε απάντηση. Ερευνητές ανέπτυξαν μια πρωτοποριακή τεχνική απεικόνισης, που επιτρέπει στους επιστήμονες να παρακολουθούν τα παγκρεατικά κύτταρα που παράγουν ινσουλίνη σε πραγματικό χρόνο, προσφέροντας μια άνευ προηγουμένου ματιά στο πώς λειτουργούν αυτά τα κύτταρα, πώς αντιδρούν στη γλυκόζη και πώς αποτυγχάνουν κατά τη διάρκεια του διαβήτη.
Αυτή η ανακάλυψη δεν είναι πρωτοποριακή μόνο σε τεχνικό επίπεδο απεικόνισης: έχει τη δυνατότητα να αναδιαμορφώσει τον τρόπο με τον οποίο οι επιστήμονες μελετούν τον διαβήτη, αξιολογούν νέες θεραπείες και κατανοούν γιατί τα βήτα κύτταρα σταματούν να λειτουργούν σωστά.
Ερευνητές από το Ινστιτούτο Karolinska και συνεργαζόμενες ομάδες δημιούργησαν μια μέθοδο που επιτρέπει την απευθείας απεικόνιση μέσα σε ζωντανά ποντίκια των λεγόμενων “νησίδων” του παγκρέατος: των συστάδων κυττάρων που περιέχουν βήτα κύτταρα που παράγουν ινσουλίνη.
Χρησιμοποιώντας έναν συνδυασμό προηγμένης μικροσκοπίας και φθοριζόντων βιοαισθητήρων, οι ερευνητές μπόρεσαν να απεικονίσουν πώς τα βήτα κύτταρα απελευθερώνουν ινσουλίνη την ακριβή στιγμή που αυξάνονται τα επίπεδα γλυκόζης, κάτι που δεν είχε παρατηρηθεί ποτέ άμεσα σε ένα φυσικό φυσιολογικό περιβάλλον.
Τι κάνει αυτήν την ανακάλυψη ιστορικής σημασίας;
Αυτό ανοίγει την πόρτα στην κατανόηση του διαβήτη στα πρώτα μοριακά του στάδια.
Ο διαβήτης, τόσο τύπου 1 όσο και τύπου 2, τελικά συνεπάγεται την αποτυχία ή την εξάντληση των βήτα κυττάρων. Αλλά το γιατί αυτά τα κύτταρα δυσλειτουργούν παρέμεινε δύσκολο να μελετηθεί, επειδή οι ερευνητές δεν μπορούσαν να τα παρατηρήσουν σε… απευθείας μετάδοση μέσα σε έναν ζωντανό οργανισμό.
Η τελευταία πρόοδος επιτρέπει στους επιστήμονες να διερευνήσουν πολλά βασικά ερωτήματα:
1. Πώς αντιδρούν τα βήτα κύτταρα στην αύξηση της γλυκόζης στο αίμα;
Η τεχνική καταγράφει την ταχύτητα και τον συντονισμό της απελευθέρωσης ινσουλίνης, δείχνοντας πόσο γρήγορα αντιδρούν τα β-κύτταρα και πώς επικοινωνούν.
2. Τι συμβαίνει στα βήτα κύτταρα λίγο πριν την αποτυχία;
Τα σήματα κυτταρικού στρες, η μιτοχονδριακή καταπόνηση και οι πρώιμοι δείκτες δυσλειτουργίας μπορούν πλέον να παρακολουθούνται σε πραγματικό χρόνο, δίνοντας στους ερευνητές τη δυνατότητα να εντοπίζουν τα πρώτα προειδοποιητικά σημάδια εξέλιξης του διαβήτη.
3. Γιατί ορισμένα βήτα κύτταρα παραμένουν ανθεκτικά ενώ άλλα αποτυγχάνουν;
Η μέθοδος επισημαίνει διαφορές μεταξύ μεμονωμένων κυττάρων, αποκαλύπτοντας παραλλαγές που μέχρι σήμερα δεν ήταν ανιχνεύσιμες.
4. Πώς επηρεάζουν τα φάρμακα για τον διαβήτη τη συμπεριφορά των βήτα κυττάρων;
Για πρώτη φορά, οι επιστήμονες μπορούν να παρατηρήσουν άμεσα πώς τα φάρμακα αλλάζουν τα πρότυπα απελευθέρωσης ινσουλίνης, ενώ το πάγκρεας είναι ακόμα άθικτο.
Ανατομία του παγκρέατος. Όλα τα επιμέρους μέρη. Στη νησίδα παγκρέατος (Pancreatic Islet) βλέπετε ότι υπάρχουν και τα βήτα κύτταρα (Beta cells) που παράγουν ινσουλίνη.
Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν έναν συνδυασμό από:
Αυτό σημαίνει ότι οι επιστήμονες μπορούν πλέον να παρακολουθούν τα βήτα κύτταρα επί ημέρες ή εβδομάδες, παρακολουθώντας πώς προσαρμόζονται, εξασθενούν ή αναρρώνουν.
Μπορεί αυτή η τεχνική να χρησιμοποιηθεί σε ανθρώπους;
Όχι ακόμα. Προς το παρόν είναι εφαρμόσιμη μόνο σε ζωικά μοντέλα, αλλά παρέχει βασικές γνώσεις, που μπορούν να καθοδηγήσουν μελλοντική έρευνα σε ανθρώπους.
Σημαίνει αυτή η ανακάλυψη ότι ο διαβήτης μπορεί να θεραπευτεί;
Όχι, αλλά προσφέρει ισχυρά νέα εργαλεία για την ανάπτυξη καλύτερων θεραπειών και την κατανόηση του γιατί τα βήτα κύτταρα αποτυγχάνουν.
Πόσο σύντομα θα μπορούσε αυτή η έρευνα να επηρεάσει τη φροντίδα των ασθενών;
Οι κλινικές εφαρμογές θα χρειαστούν χρόνο, αλλά η μέθοδος επιταχύνει την ανακάλυψη νέων θεραπειών.
Είναι η απελευθέρωση ινσουλίνης συνήθως εύκολη στην μελέτη;
Όχι. Μέχρι τώρα, οι ερευνητές βασίζονταν κυρίως σε δείγματα αίματος, έμμεσους δείκτες ή απομονωμένα κύτταρα, κανένα από τα οποία δεν δείχνει συμπεριφορά σε πραγματικό χρόνο μέσα σε ένα ζωντανό σώμα.
Για πρώτη φορά στην ιστορία, επιστήμονες μπορούν να παρατηρήσουν τα κύτταρα που παράγουν ινσουλίνη καθώς λειτουργούν μέσα στο πάγκρεας, παρακολουθώντας τα να ανταποκρίνονται στη γλυκόζη, να συντονίζονται μεταξύ τους και να αποκαλύπτουν τα πρώτα σημάδια δυσλειτουργίας.
Αυτή η σημαντική ανακάλυψη μπορεί να αναδιαμορφώσει το μέλλον της έρευνας για τον διαβήτη, βοηθώντας τους επιστήμονες να κατανοήσουν πώς αποτυγχάνουν τα βήτα κύτταρα και πώς μπορούν να προστατευθούν, να ενισχυθούν ή να αντικατασταθούν.
Πηγές:
news.ki.se
infobae.com
mayoclinic.org
clevelandclinic.org