Είναι τα δίδυμα αλλεργικά στα ίδια πράγματα;

Άλλωστε, τα δίδυμα —ειδικά τα πανομοιότυπα— μοιράζονται σχεδόν όλο το DNA τους. Αλλά είναι πραγματικά έτσι τα πράγματα;

Αυτό το άρθρο εξηγεί την επιστήμη πίσω από το εάν τα δίδυμα είναι αλλεργικά στα ίδια πράγματα, εξετάζοντας τους ρόλους της γενετικής, του περιβάλλοντος και της επιγενετικής στην ανάπτυξη αλλεργιών. Η απάντηση είναι πιο σύνθετη από την απλή κληρονομικότητα.

Οι αλλεργίες εμφανίζονται όταν το ανοσοποιητικό σύστημα αντιδρά υπερβολικά σε αβλαβείς ουσίες, όπως η γύρη, οι πρωτεΐνες των τροφίμων ή το τρίχωμα των κατοικίδιων. Αυτή η αντίδραση περιλαμβάνει μια πολύπλοκη αλληλεπίδραση μεταξύ της γενετικής προδιάθεσης και της περιβαλλοντικής έκθεσης.

Τα δίδυμα παρέχουν ένα μοναδικό παράθυρο σε αυτή τη σχέση, ειδικά όταν συγκρίνουμε μονοζυγωτικά (πανομοιότυπα) και διζυγωτικά (αδελφικά) ζεύγη παιδιών/ενηλίκων.

Μελέτες που αφορούσαν δίδυμους έχουν βρει ότι τα πανομοιότυπα δίδυμα είναι πιο πιθανό να μοιράζονται τις ίδιες αλλεργίες σε σχέση με τα αδελφικά δίδυμα. Αυτό υποστηρίζει την ιδέα ότι η γενετική παίζει σημαντικό ρόλο στον προσδιορισμό του κινδύνου αλλεργίας.

Ωστόσο, ακόμη και σε πανομοιότυπα δίδυμα, τα προφίλ αλλεργίας συχνά δεν είναι εντελώς τα ίδια.

Βασικά ευρήματα από έρευνα για αλλεργίες σε διδύμους:

Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και τα πανομοιότυπα δίδυμα που μεγαλώνουν στο ίδιο σπίτι μπορεί να αναπτύξουν διαφορετικές αλλεργικές ευαισθησίες με την πάροδο του χρόνου.

Ακολουθούν μερικά παραδείγματα από τον πραγματικό κόσμο, που απεικονίζουν αυτήν την πολυπλοκότητα:

Αυτές οι παραλλαγές τονίζουν ότι η γενετική προδιάθεση δεν είναι… πεπρωμένο. Ο χρόνος έκθεσης, το ιστορικό λοίμωξης, ακόμη και οι διαφορές στο μικροβίωμα του εντέρου μπορούν να επηρεάσουν το αν εκδηλώνεται μια αλλεργία.

Η επιγενετική αναφέρεται σε χημικές αλλαγές που επηρεάζουν τον τρόπο έκφρασης των γονιδίων, χωρίς να αλλοιώνουν το υποκείμενο DNA. Αυτές οι αλλαγές μπορούν να προκληθούν από:

Στα δίδυμα -ειδικά τα πανομοιότυπα- οι επιγενετικές διαφορές αυξάνονται με την ηλικία. Αυτό μπορεί να εξηγήσει το γιατί ορισμένες αλλεργίες εμφανίζονται αργότερα στη ζωή ή διαφέρουν μεταξύ διδύμων που μεγαλώνουν στο ίδιο περιβάλλον.

Τελικά, είναι τα δίδυμα αλλεργικά στα ίδια πράγματα;

Όχι απαραίτητα. Ενώ η γενετική επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό τον κίνδυνο αλλεργίας, δεν εγγυάται πανομοιότυπες αλλεργικές αντιδράσεις ακόμη και σε πανομοιότυπα δίδυμα. Οι περιβαλλοντικοί παράγοντες, ο χρόνος έκθεσης και οι επιγενετικές αλλαγές διαμορφώνουν τον τρόπο με τον οποίο αναπτύσσονται οι αλλεργίες και διαφέρουν μεταξύ των αδερφών.

Η κατανόηση αυτής της περίπλοκης αλληλεπίδρασης όχι μόνο ρίχνει φως στον τρόπο εμφάνισης των αλλεργιών, αλλά μας υπενθυμίζει επίσης ότι το ανοσοποιητικό σύστημα κάθε ατόμου διαμορφώνεται μοναδικά τόσο από τη φύση όσο και από την ανατροφή ακόμα και όταν μοιράζονται σχεδόν το ίδιο DNA.

Πηγές:
theconversation.com
healthline.com
aafa.org
scientificamerican.com
nhs.uk

Άλλωστε, τα δίδυμα —ειδικά τα πανομοιότυπα— μοιράζονται σχεδόν όλο το DNA τους. Αλλά είναι πραγματικά έτσι τα πράγματα;

Αυτό το άρθρο εξηγεί την επιστήμη πίσω από το εάν τα δίδυμα είναι αλλεργικά στα ίδια πράγματα, εξετάζοντας τους ρόλους της γενετικής, του περιβάλλοντος και της επιγενετικής στην ανάπτυξη αλλεργιών. Η απάντηση είναι πιο σύνθετη από την απλή κληρονομικότητα.

Οι αλλεργίες εμφανίζονται όταν το ανοσοποιητικό σύστημα αντιδρά υπερβολικά σε αβλαβείς ουσίες, όπως η γύρη, οι πρωτεΐνες των τροφίμων ή το τρίχωμα των κατοικίδιων. Αυτή η αντίδραση περιλαμβάνει μια πολύπλοκη αλληλεπίδραση μεταξύ της γενετικής προδιάθεσης και της περιβαλλοντικής έκθεσης.

Τα δίδυμα παρέχουν ένα μοναδικό παράθυρο σε αυτή τη σχέση, ειδικά όταν συγκρίνουμε μονοζυγωτικά (πανομοιότυπα) και διζυγωτικά (αδελφικά) ζεύγη παιδιών/ενηλίκων.

Μελέτες που αφορούσαν δίδυμους έχουν βρει ότι τα πανομοιότυπα δίδυμα είναι πιο πιθανό να μοιράζονται τις ίδιες αλλεργίες σε σχέση με τα αδελφικά δίδυμα. Αυτό υποστηρίζει την ιδέα ότι η γενετική παίζει σημαντικό ρόλο στον προσδιορισμό του κινδύνου αλλεργίας.

Ωστόσο, ακόμη και σε πανομοιότυπα δίδυμα, τα προφίλ αλλεργίας συχνά δεν είναι εντελώς τα ίδια.

Βασικά ευρήματα από έρευνα για αλλεργίες σε διδύμους:

Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και τα πανομοιότυπα δίδυμα που μεγαλώνουν στο ίδιο σπίτι μπορεί να αναπτύξουν διαφορετικές αλλεργικές ευαισθησίες με την πάροδο του χρόνου.

Ακολουθούν μερικά παραδείγματα από τον πραγματικό κόσμο, που απεικονίζουν αυτήν την πολυπλοκότητα:

Αυτές οι παραλλαγές τονίζουν ότι η γενετική προδιάθεση δεν είναι… πεπρωμένο. Ο χρόνος έκθεσης, το ιστορικό λοίμωξης, ακόμη και οι διαφορές στο μικροβίωμα του εντέρου μπορούν να επηρεάσουν το αν εκδηλώνεται μια αλλεργία.

Η επιγενετική αναφέρεται σε χημικές αλλαγές που επηρεάζουν τον τρόπο έκφρασης των γονιδίων, χωρίς να αλλοιώνουν το υποκείμενο DNA. Αυτές οι αλλαγές μπορούν να προκληθούν από:

Στα δίδυμα -ειδικά τα πανομοιότυπα- οι επιγενετικές διαφορές αυξάνονται με την ηλικία. Αυτό μπορεί να εξηγήσει το γιατί ορισμένες αλλεργίες εμφανίζονται αργότερα στη ζωή ή διαφέρουν μεταξύ διδύμων που μεγαλώνουν στο ίδιο περιβάλλον.

Τελικά, είναι τα δίδυμα αλλεργικά στα ίδια πράγματα;

Όχι απαραίτητα. Ενώ η γενετική επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό τον κίνδυνο αλλεργίας, δεν εγγυάται πανομοιότυπες αλλεργικές αντιδράσεις ακόμη και σε πανομοιότυπα δίδυμα. Οι περιβαλλοντικοί παράγοντες, ο χρόνος έκθεσης και οι επιγενετικές αλλαγές διαμορφώνουν τον τρόπο με τον οποίο αναπτύσσονται οι αλλεργίες και διαφέρουν μεταξύ των αδερφών.

Η κατανόηση αυτής της περίπλοκης αλληλεπίδρασης όχι μόνο ρίχνει φως στον τρόπο εμφάνισης των αλλεργιών, αλλά μας υπενθυμίζει επίσης ότι το ανοσοποιητικό σύστημα κάθε ατόμου διαμορφώνεται μοναδικά τόσο από τη φύση όσο και από την ανατροφή ακόμα και όταν μοιράζονται σχεδόν το ίδιο DNA.

Πηγές:
theconversation.com
healthline.com
aafa.org
scientificamerican.com
nhs.uk