Οι δύο μετρήσεις στο σώμα που αυξάνουν κατά 83% τον κίνδυνο θανάτου μετά τα 50

Ωστόσο, νέα έρευνα δείχνει ότι όταν συνυπάρχουν, οι συνέπειες για την υγεία είναι πολύ πιο σοβαρές.

Μια μεγάλη παρατηρητική μελέτη διαπίστωσε ότι οι ενήλικες άνω των 50 ετών με υπερβολικό κοιλιακό λίπος και χαμηλή μυϊκή μάζα ταυτόχρονα αντιμετωπίζουν 83% υψηλότερο κίνδυνο θανάτου σε σύγκριση με εκείνους που δεν έχουν καμία από τις δύο καταστάσεις.

Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο Aging Clinical and Experimental Research, παρακολούθησε ηλικιωμένους ενήλικες με την πάροδο του χρόνου, αναλύοντας τη σύνθεση του σώματος και όχι μόνο το σωματικό βάρος. Οι ερευνητές επικεντρώθηκαν σε δύο συγκεκριμένους παράγοντες:

Οι συμμετέχοντες που είχαν και τις δύο παθήσεις ταυτόχρονα είχαν σημαντικά υψηλότερο κίνδυνο θνησιμότητας από κάθε αιτία. Είναι σημαντικό ότι ο αυξημένος κίνδυνος παρέμεινε ακόμη και αφότου συνυπολογίστηκαν σχετικές παράμετροι, όπως η ηλικία, το φύλο, το κάπνισμα, η σωματική δραστηριότητα και τυχόν χρόνιες παθήσεις.

Άτομα με μόνο κοιλιακή παχυσαρκία ή μόνο απώλεια μυϊκής μάζας δεν εμφάνισαν την ίδια δραματική αύξηση στον κίνδυνο πρόωρης θνησιμότητας. Ο κίνδυνος προέκυψε όταν η συσσώρευση λίπους γύρω από την κοιλιά συνυπήρχε με την μείωση των μυϊκών αποθεμάτων.

Το κοιλιακό λίπος, ιδιαίτερα το σπλαχνικό που αποθηκεύεται βαθιά γύρω από τα όργανα, συμπεριφέρεται διαφορετικά από το λίπος που αποθηκεύεται αλλού στο σώμα. Είναι μεταβολικά ενεργό και:

Αυτός ο τύπος λίπους συνδέεται στενά με καρδιακές παθήσεις, διαβήτη τύπου 2 και συστημική φλεγμονή, παράγοντες που ήδη αυξάνονται με την ηλικία.

Ο μυϊκός ιστός παίζει κρίσιμο ρόλο σε:

Μετά την ηλικία των 50 ετών, η μυϊκή μάζα μειώνεται φυσικά, αλλά η επιταχυνόμενη απώλεια οδηγεί σε σαρκοπενία. Η χαμηλή μυϊκή μάζα μειώνει την ικανότητα του οργανισμού να αντιμετωπίζει ασθένειες, να αναρρώνει από το σωματικό στρες και να διατηρεί την ανεξαρτησία του.

Όταν η απώλεια μυϊκής μάζας συμβαίνει παράλληλα με την κοιλιακή παχυσαρκία, το σώμα χάνει ταυτόχρονα τόσο την μεταβολική προστασία όσο και το φυσικό απόθεμα.

Η μελέτη υπογραμμίζει μια πάθηση που μερικές φορές αναφέρεται ως σαρκοπενική παχυσαρκία, όπου συνυπάρχουν το υπερβολικό κοιλιακό λίπος και η χαμηλή μυϊκή μάζα. Αυτός ο συνδυασμός είναι ιδιαίτερα επιβλαβής επειδή:

Συνδυαστικά, αυτές οι καταστάσεις δημιουργούν ένα βιολογικό περιβάλλον, που αυξάνει την ευπάθεια σε καρδιαγγειακές παθήσεις, λοιμώξεις, πτώσεις και συνολική θνησιμότητα.

Μία από τις πιο σημαντικές συνέπειες της έρευνας είναι ότι ο δείκτης μάζας σώματος (ΔΜΣ) από μόνος του δεν επαρκεί για την αξιολόγηση του κινδύνου υγείας σε ηλικιωμένους ενήλικες. Κάποιος μπορεί ταυτόχρονα να:

Σε τέτοιες περιπτώσεις, το βάρος φαίνεται σταθερό, ενώ η σύνθεση του σώματος ακολουθεί μια επιβλαβή πορεία. Η περίμετρος μέσης και η μυϊκή δύναμη ή μάζα παρέχουν πολύ πιο ουσιαστικές πληροφορίες σχετικά με τους κινδύνους υγείας μετά την μέση ηλικία.

Τα ευρήματα ενισχύουν το ότι η μακροζωία μετά τα 50 δεν εξαρτάται μόνο από την αποφυγή αύξησης βάρους, αλλά και από τη διατήρηση των μυών, περιορίζοντας παράλληλα το κοιλιακό λίπος. Τεκμηριωμένες στρατηγικές αποφυγής:

Η εστίαση στη διατήρηση των μυών δεν έχει να κάνει με την εμφάνιση: είναι ένας βασικός παράγοντας επιβίωσης και ποιότητας ζωής.

Γιατί ο συνδυασμένος κίνδυνος αυξάνεται τόσο απότομα μετά την ηλικία των 50 ετών;

Επειδή οι ορμονικές αλλαγές, η μειωμένη δραστηριότητα και η βραδύτερη αποκατάσταση των μυών μετά την μέση ηλικία επιταχύνουν την αύξηση και την απώλεια μυϊκής μάζας ταυτόχρονα.

Επηρεάζονται οι άνδρες και οι γυναίκες με τον ίδιο τρόπο;

Όχι. Οι άνδρες τείνουν να χάνουν μυϊκή μάζα πιο γρήγορα, ενώ οι γυναίκες είναι πιο επιρρεπείς στην αύξηση κοιλιακού λίπους μετά την εμμηνόπαυση, αλλά και τα δύο πρότυπα αυξάνουν τον κίνδυνο.

Μπορούν τα συνήθη τσεκάπ να παραβλέψουν αυτήν την κατάσταση;

Ναι. Το φυσιολογικό σωματικό βάρος μπορεί να συγκαλύψει το υψηλό κοιλιακό λίπος και τη χαμηλή μυϊκή μάζα, γι’ αυτό και η περίμετρος της μέσης και η μυϊκή δύναμη έχουν μεγαλύτερη σημασία από τον ΔΜΣ.

Επηρεάζει αυτός ο συνδυασμός τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι αναρρώνουν από ασθένειες;

Ναι. Τα χαμηλότερα μυϊκά αποθέματα και η υψηλότερη φλεγμονή μειώνουν την ανθεκτικότητα κατά την ανάρρωση από λοιμώξεις, χειρουργικές επεμβάσεις και νοσηλεία.

Νέα έρευνα δείχνει ότι η κοιλιακή παχυσαρκία σε συνδυασμό με την απώλεια μυϊκής μάζας αυξάνει δραματικά τον κίνδυνο θανάτου μετά την ηλικία των 50 ετών. Τα ευρήματα υπογραμμίζουν τη σημασία της παρακολούθησης του μεγέθους της μέσης και της διατήρησης των μυών, όχι μόνο του σωματικού βάρους, καθώς οι άνθρωποι μεγαλώνουν.

Η προστασία της μυϊκής μάζας, με παράλληλο περιορισμό του κοιλιακού λίπους, φαίνεται να αποτελεί κρίσιμο πυλώνα για την υγιή γήρανση και επιβίωση.

Πηγές:
medicalxpress.com
who.int
mayoclinic.org
clevelandclinic.org

Ωστόσο, νέα έρευνα δείχνει ότι όταν συνυπάρχουν, οι συνέπειες για την υγεία είναι πολύ πιο σοβαρές.

Μια μεγάλη παρατηρητική μελέτη διαπίστωσε ότι οι ενήλικες άνω των 50 ετών με υπερβολικό κοιλιακό λίπος και χαμηλή μυϊκή μάζα ταυτόχρονα αντιμετωπίζουν 83% υψηλότερο κίνδυνο θανάτου σε σύγκριση με εκείνους που δεν έχουν καμία από τις δύο καταστάσεις.

Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο Aging Clinical and Experimental Research, παρακολούθησε ηλικιωμένους ενήλικες με την πάροδο του χρόνου, αναλύοντας τη σύνθεση του σώματος και όχι μόνο το σωματικό βάρος. Οι ερευνητές επικεντρώθηκαν σε δύο συγκεκριμένους παράγοντες:

Οι συμμετέχοντες που είχαν και τις δύο παθήσεις ταυτόχρονα είχαν σημαντικά υψηλότερο κίνδυνο θνησιμότητας από κάθε αιτία. Είναι σημαντικό ότι ο αυξημένος κίνδυνος παρέμεινε ακόμη και αφότου συνυπολογίστηκαν σχετικές παράμετροι, όπως η ηλικία, το φύλο, το κάπνισμα, η σωματική δραστηριότητα και τυχόν χρόνιες παθήσεις.

Άτομα με μόνο κοιλιακή παχυσαρκία ή μόνο απώλεια μυϊκής μάζας δεν εμφάνισαν την ίδια δραματική αύξηση στον κίνδυνο πρόωρης θνησιμότητας. Ο κίνδυνος προέκυψε όταν η συσσώρευση λίπους γύρω από την κοιλιά συνυπήρχε με την μείωση των μυϊκών αποθεμάτων.

Το κοιλιακό λίπος, ιδιαίτερα το σπλαχνικό που αποθηκεύεται βαθιά γύρω από τα όργανα, συμπεριφέρεται διαφορετικά από το λίπος που αποθηκεύεται αλλού στο σώμα. Είναι μεταβολικά ενεργό και:

Αυτός ο τύπος λίπους συνδέεται στενά με καρδιακές παθήσεις, διαβήτη τύπου 2 και συστημική φλεγμονή, παράγοντες που ήδη αυξάνονται με την ηλικία.

Ο μυϊκός ιστός παίζει κρίσιμο ρόλο σε:

Μετά την ηλικία των 50 ετών, η μυϊκή μάζα μειώνεται φυσικά, αλλά η επιταχυνόμενη απώλεια οδηγεί σε σαρκοπενία. Η χαμηλή μυϊκή μάζα μειώνει την ικανότητα του οργανισμού να αντιμετωπίζει ασθένειες, να αναρρώνει από το σωματικό στρες και να διατηρεί την ανεξαρτησία του.

Όταν η απώλεια μυϊκής μάζας συμβαίνει παράλληλα με την κοιλιακή παχυσαρκία, το σώμα χάνει ταυτόχρονα τόσο την μεταβολική προστασία όσο και το φυσικό απόθεμα.

Η μελέτη υπογραμμίζει μια πάθηση που μερικές φορές αναφέρεται ως σαρκοπενική παχυσαρκία, όπου συνυπάρχουν το υπερβολικό κοιλιακό λίπος και η χαμηλή μυϊκή μάζα. Αυτός ο συνδυασμός είναι ιδιαίτερα επιβλαβής επειδή:

Συνδυαστικά, αυτές οι καταστάσεις δημιουργούν ένα βιολογικό περιβάλλον, που αυξάνει την ευπάθεια σε καρδιαγγειακές παθήσεις, λοιμώξεις, πτώσεις και συνολική θνησιμότητα.

Μία από τις πιο σημαντικές συνέπειες της έρευνας είναι ότι ο δείκτης μάζας σώματος (ΔΜΣ) από μόνος του δεν επαρκεί για την αξιολόγηση του κινδύνου υγείας σε ηλικιωμένους ενήλικες. Κάποιος μπορεί ταυτόχρονα να:

Σε τέτοιες περιπτώσεις, το βάρος φαίνεται σταθερό, ενώ η σύνθεση του σώματος ακολουθεί μια επιβλαβή πορεία. Η περίμετρος μέσης και η μυϊκή δύναμη ή μάζα παρέχουν πολύ πιο ουσιαστικές πληροφορίες σχετικά με τους κινδύνους υγείας μετά την μέση ηλικία.

Τα ευρήματα ενισχύουν το ότι η μακροζωία μετά τα 50 δεν εξαρτάται μόνο από την αποφυγή αύξησης βάρους, αλλά και από τη διατήρηση των μυών, περιορίζοντας παράλληλα το κοιλιακό λίπος. Τεκμηριωμένες στρατηγικές αποφυγής:

Η εστίαση στη διατήρηση των μυών δεν έχει να κάνει με την εμφάνιση: είναι ένας βασικός παράγοντας επιβίωσης και ποιότητας ζωής.

Γιατί ο συνδυασμένος κίνδυνος αυξάνεται τόσο απότομα μετά την ηλικία των 50 ετών;

Επειδή οι ορμονικές αλλαγές, η μειωμένη δραστηριότητα και η βραδύτερη αποκατάσταση των μυών μετά την μέση ηλικία επιταχύνουν την αύξηση και την απώλεια μυϊκής μάζας ταυτόχρονα.

Επηρεάζονται οι άνδρες και οι γυναίκες με τον ίδιο τρόπο;

Όχι. Οι άνδρες τείνουν να χάνουν μυϊκή μάζα πιο γρήγορα, ενώ οι γυναίκες είναι πιο επιρρεπείς στην αύξηση κοιλιακού λίπους μετά την εμμηνόπαυση, αλλά και τα δύο πρότυπα αυξάνουν τον κίνδυνο.

Μπορούν τα συνήθη τσεκάπ να παραβλέψουν αυτήν την κατάσταση;

Ναι. Το φυσιολογικό σωματικό βάρος μπορεί να συγκαλύψει το υψηλό κοιλιακό λίπος και τη χαμηλή μυϊκή μάζα, γι’ αυτό και η περίμετρος της μέσης και η μυϊκή δύναμη έχουν μεγαλύτερη σημασία από τον ΔΜΣ.

Επηρεάζει αυτός ο συνδυασμός τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι αναρρώνουν από ασθένειες;

Ναι. Τα χαμηλότερα μυϊκά αποθέματα και η υψηλότερη φλεγμονή μειώνουν την ανθεκτικότητα κατά την ανάρρωση από λοιμώξεις, χειρουργικές επεμβάσεις και νοσηλεία.

Νέα έρευνα δείχνει ότι η κοιλιακή παχυσαρκία σε συνδυασμό με την απώλεια μυϊκής μάζας αυξάνει δραματικά τον κίνδυνο θανάτου μετά την ηλικία των 50 ετών. Τα ευρήματα υπογραμμίζουν τη σημασία της παρακολούθησης του μεγέθους της μέσης και της διατήρησης των μυών, όχι μόνο του σωματικού βάρους, καθώς οι άνθρωποι μεγαλώνουν.

Η προστασία της μυϊκής μάζας, με παράλληλο περιορισμό του κοιλιακού λίπους, φαίνεται να αποτελεί κρίσιμο πυλώνα για την υγιή γήρανση και επιβίωση.

Πηγές:
medicalxpress.com
who.int
mayoclinic.org
clevelandclinic.org