Οι ερευνητές στο Πανεπιστήμιο της Jyväskylä στη Φινλανδία, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η μεγαλύτερη λιπώδης μάζα αυξάνει τον κίνδυνο ακράτειας ούρων λόγω στρες.
Οι παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν αυξημένο λίπος, ειδικά στην περίμετρο της μέσης και γύρω από τα σπλαχνικά όργανα, καθώς και μεγαλύτερη περίμετρο μέσης και δείκτη μάζας σώματος.
Η συχνότητα των διαταραχών του πυελικού εδάφους αυξάνεται καθώς οι γυναίκες πλησιάζουν στην εμμηνόπαυση. Η μείωση των οιστρογόνων, η φυσική γήρανση των ιστών, το αναπαραγωγικό ιστορικό και οι παράγοντες που αυξάνουν την ενδοκοιλιακή πίεση, μπορεί να οδηγήσουν σε δομική και λειτουργική ανεπάρκεια του πυελικού εδάφους.
Επιπλέον, παράγοντες του τρόπου ζωής, όπως η διατροφή και η σωματική δραστηριότητα, μπορεί να επηρεάσουν τους μηχανισμούς των διαταραχών του πυελικού εδάφους. Η σωματική σύνθεση αντανακλά εν μέρει τις επιλογές του τρόπου ζωής και μπορεί να θεωρηθεί ως ένας τροποποιήσιμος παράγοντας που αποκαλύπτει τον κίνδυνο μιας γυναίκας να εμφανίσει συμπτώματα διαταραχών του πυελικού εδάφους.
«Προηγούμενες μελέτες έχουν χρησιμοποιήσει κυρίως τον δείκτη μάζας σώματος ή την περιφέρεια της μέσης για την αξιολόγηση του κινδύνου διαταραχών του πυελικού εδάφους», λέει η ερευνήτρια Mari Kuutti από τη Σχολή Επιστημών Υγείας και Αθλητισμού του Πανεπιστημίου Jyväskylä.
«Σκοπός της μελέτης μας ήταν να εξηγήσουμε πώς η σύσταση του σώματος -η οποία μετρήθηκε με ακριβείς μεθόδους- σχετίζεται με τα συμπτώματα κατά τη διάρκεια της τετραετούς παρακολούθησης».
Οι διαταραχές που μελετήθηκαν ήταν η ακράτεια ούρων λόγω στρες, η ακράτεια ούρων λόγω επείγουσας ανάγκης, η ακράτεια κοπράνων και η πρόπτωση πυελικών οργάνων.
Κατά την έναρξη της μελέτης, πάνω από τις μισές γυναίκες που συμμετείχαν παρουσίαζαν κάποια συμπτώματα διαταραχής του πυελικού εδάφους. Τα πιο συνηθισμένα ήταν τα συμπτώματα ακράτειας των ούρων λόγω στρες. Η μελέτη έδειξε ότι η σωματική σύνθεση σχετίζεται με την παρουσία συμπτωμάτων διαταραχών του πυελικού εδάφους.
«Μελετήσαμε τη σωματική παχυσαρκία, μετρήσαμε την περιφέρεια της μέσης και υπολογίσαμε τον δείκτη μάζας σώματος. Στη συνέχεια, αναλύσαμε τις συσχετίσεις αυτών των παραγόντων με τα συμπτώματα των διαταραχών του πυελικού εδάφους», είπε η Kuutti.
Τα ευρήματα έδειξαν ότι η συνολική λιπώδης μάζα, ο ανδροειδής τύπος (σωματότυπος «μήλο»), ο γυναικοειδής τύπος (σωματότυπος «αχλάδι»), καθώς και η περιοχή του σπλαχνικού λίπους, συσχετίζονταν με τα συμπτώματα της ακράτειας ούρων λόγω στρες.
Γιατροί στο σπίτι σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα και άλλες περιοχές
Με ένα τηλεφώνημα στο 1151, εξειδικευμένοι ιατροί έρχονται άμεσα στον χώρο σας για ποιοτική φροντίδα χωρίς μετακινήσεις.
Καλέστε στο 1151Ομοίως, ο μεγαλύτερος δείκτης μάζας σώματος και η περίμετρος της μέσης συσχετίζονταν με τα συμπτώματα της ακράτειας ούρων λόγω στρες.
Οι αλλαγές στη σωματική σύνθεση κατά τη διάρκεια της τετραετούς παρακολούθησης δεν συσχετίζονταν με αλλαγές στα συμπτώματα των διαταραχών του πυελικού εδάφους.
Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Menopause.
Οι ερευνητές στο Πανεπιστήμιο της Jyväskylä στη Φινλανδία, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η μεγαλύτερη λιπώδης μάζα αυξάνει τον κίνδυνο ακράτειας ούρων λόγω στρες.
Οι παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν αυξημένο λίπος, ειδικά στην περίμετρο της μέσης και γύρω από τα σπλαχνικά όργανα, καθώς και μεγαλύτερη περίμετρο μέσης και δείκτη μάζας σώματος.
Η συχνότητα των διαταραχών του πυελικού εδάφους αυξάνεται καθώς οι γυναίκες πλησιάζουν στην εμμηνόπαυση. Η μείωση των οιστρογόνων, η φυσική γήρανση των ιστών, το αναπαραγωγικό ιστορικό και οι παράγοντες που αυξάνουν την ενδοκοιλιακή πίεση, μπορεί να οδηγήσουν σε δομική και λειτουργική ανεπάρκεια του πυελικού εδάφους.
Επιπλέον, παράγοντες του τρόπου ζωής, όπως η διατροφή και η σωματική δραστηριότητα, μπορεί να επηρεάσουν τους μηχανισμούς των διαταραχών του πυελικού εδάφους. Η σωματική σύνθεση αντανακλά εν μέρει τις επιλογές του τρόπου ζωής και μπορεί να θεωρηθεί ως ένας τροποποιήσιμος παράγοντας που αποκαλύπτει τον κίνδυνο μιας γυναίκας να εμφανίσει συμπτώματα διαταραχών του πυελικού εδάφους.
«Προηγούμενες μελέτες έχουν χρησιμοποιήσει κυρίως τον δείκτη μάζας σώματος ή την περιφέρεια της μέσης για την αξιολόγηση του κινδύνου διαταραχών του πυελικού εδάφους», λέει η ερευνήτρια Mari Kuutti από τη Σχολή Επιστημών Υγείας και Αθλητισμού του Πανεπιστημίου Jyväskylä.
«Σκοπός της μελέτης μας ήταν να εξηγήσουμε πώς η σύσταση του σώματος -η οποία μετρήθηκε με ακριβείς μεθόδους- σχετίζεται με τα συμπτώματα κατά τη διάρκεια της τετραετούς παρακολούθησης».
Οι διαταραχές που μελετήθηκαν ήταν η ακράτεια ούρων λόγω στρες, η ακράτεια ούρων λόγω επείγουσας ανάγκης, η ακράτεια κοπράνων και η πρόπτωση πυελικών οργάνων.
Κατά την έναρξη της μελέτης, πάνω από τις μισές γυναίκες που συμμετείχαν παρουσίαζαν κάποια συμπτώματα διαταραχής του πυελικού εδάφους. Τα πιο συνηθισμένα ήταν τα συμπτώματα ακράτειας των ούρων λόγω στρες. Η μελέτη έδειξε ότι η σωματική σύνθεση σχετίζεται με την παρουσία συμπτωμάτων διαταραχών του πυελικού εδάφους.
«Μελετήσαμε τη σωματική παχυσαρκία, μετρήσαμε την περιφέρεια της μέσης και υπολογίσαμε τον δείκτη μάζας σώματος. Στη συνέχεια, αναλύσαμε τις συσχετίσεις αυτών των παραγόντων με τα συμπτώματα των διαταραχών του πυελικού εδάφους», είπε η Kuutti.
Τα ευρήματα έδειξαν ότι η συνολική λιπώδης μάζα, ο ανδροειδής τύπος (σωματότυπος «μήλο»), ο γυναικοειδής τύπος (σωματότυπος «αχλάδι»), καθώς και η περιοχή του σπλαχνικού λίπους, συσχετίζονταν με τα συμπτώματα της ακράτειας ούρων λόγω στρες.
Ομοίως, ο μεγαλύτερος δείκτης μάζας σώματος και η περίμετρος της μέσης συσχετίζονταν με τα συμπτώματα της ακράτειας ούρων λόγω στρες.
Οι αλλαγές στη σωματική σύνθεση κατά τη διάρκεια της τετραετούς παρακολούθησης δεν συσχετίζονταν με αλλαγές στα συμπτώματα των διαταραχών του πυελικού εδάφους.
Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Menopause.