Παρά τις προόδους στη φαρμακοθεραπεία και τις μη φαρμακευτικές παρεμβάσεις, η διαχείρισή του παραμένει πολύπλοκη και πολυπαραγοντική.
Νέα μελέτη δείχνει ότι πάνω από τα δύο τρίτα των ατόμων με χρόνιο πόνο στρέφονται στην κατανάλωση φαγητού για να τον αντιμετωπίσουν.
Οι επιπτώσεις αυτής της τακτικής είναι πολύπλευρες και δυνητικά επικίνδυνες για την υγεία.
Τα στοιχεία δείχνουν ότι η συναισθηματική κατανάλωση τροφής (“comfort eating”) αποτελεί έναν από τους πιο συχνούς –και συχνά παραγνωρισμένους– τρόπους με τους οποίους οι ασθενείς επιχειρούν να ανακουφιστούν από τα συμπτώματα.
Η μελέτη ανέλυσε δεδομένα από 141 ενήλικες με χρόνιο πόνο. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι:
«Η εύρεση τρόπων αντιμετώπισης του πόνου είναι ζωτικής σημασίας για την ποιότητα ζωής των ασθενών», εξηγεί ο Καθηγητής Toby Newton-John, επικεφαλής της Σχολής Υγείας του Πανεπιστημίου Τεχνολογίας του Σίδνεϋ. «Ωστόσο, ενώ οι περισσότεροι σκέφτονται φάρμακα, φυσικοθεραπεία ή θερμότητα, η διατροφή είναι επίσης ένας ισχυρός μηχανισμός διαχείρισης, που δεν έχουμε ερευνήσει επαρκώς».
Πέρα από τη συναισθηματική διάσταση, υπάρχει και βιολογική εξήγηση γι’ αυτή τη συμπεριφορά. Μελέτες δείχνουν ότι οι τροφές με υψηλή περιεκτικότητα σε θερμίδες, ζάχαρη και λίπος μπορούν να επιδράσουν αναλγητικά, μειώνοντας προσωρινά την αντίληψη του πόνου. Σε πειραματικά μοντέλα, ακόμη και τα πειραματόζωα αναζητούν ζάχαρη όταν πονάνε, γεγονός που υποδεικνύει ότι πρόκειται για εξελικτικά διαμορφωμένο μηχανισμό ανακούφισης.
Ωστόσο, αυτή η «αναλγητική» επίδραση είναι βραχυπρόθεσμη και ενδέχεται να οδηγήσει σε φαύλο κύκλο:
Στην παρούσα μελέτη, σχεδόν 40% των συμμετεχόντων πληρούσαν τα κριτήρια για παχυσαρκία, υπογραμμίζοντας την κλινική σημασία του φαινομένου.
Τα ευρήματα της μελέτης υποδεικνύουν ότι τα προγράμματα διαχείρισης χρόνιου πόνου χρειάζεται να επεκτείνουν το πεδίο παρέμβασής τους. Μέχρι σήμερα, δίνεται έμφαση κυρίως στη φαρμακοθεραπεία, τη φυσικοθεραπεία και τις τεχνικές γνωσιακής συμπεριφορικής θεραπείας.
Σύμφωνα με τους ερευνητές ωστόσο, η διατροφική εκπαίδευση μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στον έλεγχο τέτοιων συμπεριφορών.
Γιατροί στο σπίτι σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα και άλλες περιοχές
Με ένα τηλεφώνημα στο 1151, εξειδικευμένοι ιατροί έρχονται άμεσα στον χώρο σας για ποιοτική φροντίδα χωρίς μετακινήσεις.
Καλέστε στο 1151«Πρέπει να βοηθήσουμε τους ασθενείς να αναγνωρίσουν εάν χρησιμοποιούν την τροφή ως εργαλείο διαχείρισης πόνου και να τους προσφέρουμε εναλλακτικές λύσεις», σημειώνει ο Newton-John. «Η ευαισθητοποίηση είναι κρίσιμη – όχι για να κατηγορήσουμε τους ασθενείς, αλλά για να σπάσουμε τον φαύλο κύκλο που επιδεινώνει την κατάστασή τους».
Η συναισθηματική κατανάλωση τροφής δεν είναι απλώς μια «κακή συνήθεια», αλλά ένας πολύπλοκος μηχανισμός αντιμετώπισης που συνδυάζει ψυχολογικούς και βιολογικούς παράγοντες.
Παρά το γεγονός ότι μπορεί να προσφέρει προσωρινή ανακούφιση, οι μακροπρόθεσμες συνέπειες στην υγεία μπορεί να είναι σοβαρές. Η κατανόηση αυτής της συμπεριφοράς ανοίγει τον δρόμο για πιο ολοκληρωμένες, διεπιστημονικές προσεγγίσεις στη διαχείριση χρόνιου πόνου – όπου η διατροφή αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της θεραπευτικής στρατηγικής.
Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στην επιστημονική επιθεώρηση Journal of Clinical Psychology in Medical Settings.
Παρά τις προόδους στη φαρμακοθεραπεία και τις μη φαρμακευτικές παρεμβάσεις, η διαχείρισή του παραμένει πολύπλοκη και πολυπαραγοντική.
Νέα μελέτη δείχνει ότι πάνω από τα δύο τρίτα των ατόμων με χρόνιο πόνο στρέφονται στην κατανάλωση φαγητού για να τον αντιμετωπίσουν.
Οι επιπτώσεις αυτής της τακτικής είναι πολύπλευρες και δυνητικά επικίνδυνες για την υγεία.
Τα στοιχεία δείχνουν ότι η συναισθηματική κατανάλωση τροφής (“comfort eating”) αποτελεί έναν από τους πιο συχνούς –και συχνά παραγνωρισμένους– τρόπους με τους οποίους οι ασθενείς επιχειρούν να ανακουφιστούν από τα συμπτώματα.
Η μελέτη ανέλυσε δεδομένα από 141 ενήλικες με χρόνιο πόνο. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι:
«Η εύρεση τρόπων αντιμετώπισης του πόνου είναι ζωτικής σημασίας για την ποιότητα ζωής των ασθενών», εξηγεί ο Καθηγητής Toby Newton-John, επικεφαλής της Σχολής Υγείας του Πανεπιστημίου Τεχνολογίας του Σίδνεϋ. «Ωστόσο, ενώ οι περισσότεροι σκέφτονται φάρμακα, φυσικοθεραπεία ή θερμότητα, η διατροφή είναι επίσης ένας ισχυρός μηχανισμός διαχείρισης, που δεν έχουμε ερευνήσει επαρκώς».
Πέρα από τη συναισθηματική διάσταση, υπάρχει και βιολογική εξήγηση γι’ αυτή τη συμπεριφορά. Μελέτες δείχνουν ότι οι τροφές με υψηλή περιεκτικότητα σε θερμίδες, ζάχαρη και λίπος μπορούν να επιδράσουν αναλγητικά, μειώνοντας προσωρινά την αντίληψη του πόνου. Σε πειραματικά μοντέλα, ακόμη και τα πειραματόζωα αναζητούν ζάχαρη όταν πονάνε, γεγονός που υποδεικνύει ότι πρόκειται για εξελικτικά διαμορφωμένο μηχανισμό ανακούφισης.
Ωστόσο, αυτή η «αναλγητική» επίδραση είναι βραχυπρόθεσμη και ενδέχεται να οδηγήσει σε φαύλο κύκλο:
Στην παρούσα μελέτη, σχεδόν 40% των συμμετεχόντων πληρούσαν τα κριτήρια για παχυσαρκία, υπογραμμίζοντας την κλινική σημασία του φαινομένου.
Τα ευρήματα της μελέτης υποδεικνύουν ότι τα προγράμματα διαχείρισης χρόνιου πόνου χρειάζεται να επεκτείνουν το πεδίο παρέμβασής τους. Μέχρι σήμερα, δίνεται έμφαση κυρίως στη φαρμακοθεραπεία, τη φυσικοθεραπεία και τις τεχνικές γνωσιακής συμπεριφορικής θεραπείας.
Σύμφωνα με τους ερευνητές ωστόσο, η διατροφική εκπαίδευση μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στον έλεγχο τέτοιων συμπεριφορών.
«Πρέπει να βοηθήσουμε τους ασθενείς να αναγνωρίσουν εάν χρησιμοποιούν την τροφή ως εργαλείο διαχείρισης πόνου και να τους προσφέρουμε εναλλακτικές λύσεις», σημειώνει ο Newton-John. «Η ευαισθητοποίηση είναι κρίσιμη – όχι για να κατηγορήσουμε τους ασθενείς, αλλά για να σπάσουμε τον φαύλο κύκλο που επιδεινώνει την κατάστασή τους».
Η συναισθηματική κατανάλωση τροφής δεν είναι απλώς μια «κακή συνήθεια», αλλά ένας πολύπλοκος μηχανισμός αντιμετώπισης που συνδυάζει ψυχολογικούς και βιολογικούς παράγοντες.
Παρά το γεγονός ότι μπορεί να προσφέρει προσωρινή ανακούφιση, οι μακροπρόθεσμες συνέπειες στην υγεία μπορεί να είναι σοβαρές. Η κατανόηση αυτής της συμπεριφοράς ανοίγει τον δρόμο για πιο ολοκληρωμένες, διεπιστημονικές προσεγγίσεις στη διαχείριση χρόνιου πόνου – όπου η διατροφή αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της θεραπευτικής στρατηγικής.
Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στην επιστημονική επιθεώρηση Journal of Clinical Psychology in Medical Settings.